De belangrijkste reden om ICT bedrijfsmatig in te zetten is de (uitwisseling van) informatie te verbeteren. Verbeteren betekent goedkoper zonder verlies van kwaliteit dan wel meer kwaliteit zonder meer, of zelfs minder, kosten.<\/p>\n
De centrale vraag is: Welke informatie is nodig (om bedrijfsprocessen zo effici\u00ebnt mogelijk uit te voeren)? Het gaat bij informatieanalyse dus om het in kaart brengen van alle (relevante) informatie.<\/p>\n
De uitvoering van informatieanalyse is weliswaar belangrijk maar is niet of nauwelijks onderzocht. Wetenschappelijk zijn er weliswaar verschillende concepten en aanzetten voorgesteld en beproefd maar tot praktisch bruikbare methoden heeft dat nog niet geleid. Veel berust op aannames.<\/p>\n
Opvattingen over de bedrijfsmatige inzet van ICT zijn afkomstig uit de technische hoek. Er wordt veel geredeneerd vanuit de techniek. Business \u2013 IT (mis)alignment is een veelbesproken\u00a0 onderwerp in de wereld van de bedrijfssoftware. Als je technologie echter beschouwd als \u201chet toepassen van (wetenschappelijke) kennis en technieken om praktische doelen te bereiken door middel van methoden, processen en vaardigheden\u201d dan is een bedrijf een verschijningsvorm van technologie en is de tegenstelling tussen bedrijf en ICT meer schijn dan werkelijkheid. Een uitvloeisel van een dergelijke technische zienswijze is ook de beschouwing van een organisatie als een systeem en het gelijkschakelen van organisatieverandering met systeemverandering.<\/p>\n
Methodieken voor softwareontwikkeling (ook agile-methodieken) zijn overwegend sequentieel van opzet en beginnen met een of andere vorm van informatieanalyse. Soms wordt een andere term gebruikt, bijvoorbeeld \u201crequirement\u201d-analyse. Informatieanalyse is echter geen sequenti\u00eble maar een iteratieve activiteit. Het is immers altijd mogelijk dat er op enig moment nieuwe ontwikkelingen zijn of inzichten ontstaan. Het is dus geen fase in een methodiek.<\/p>\n
Afhankelijk van het doel en de reikwijdte van een informatieanalyse kunnen verschillende informatiebronnen worden gebruikt. Veel (digitale) informatie is vaak al beschikbaar en meestal kan ook geput worden uit de kennis en ervaring die er al is. Het kan ook handig zijn gebruik te maken van kennis en ervaring die elders beschikbaar is.<\/p>\n
Bij een informatieanalyse worden dus verschillende informatiebronnen gebruikt. Een informatieanalyse wordt doorgaans ook uitgevoerd door meerdere personen. Dit vereist een plan. Niet alleen voor het afstemmen van de werkwijze maar ook voor het integreren en het terugkoppelen van de resultaten.<\/p>\n
Informatieanalyse heeft een integrale, bedrijfsbrede, reikwijdte. Dit betekent niet dat elke informatieanalyse het hele bedrijfsdomein moet detailleren maar het betekent wel dat je rekening moet houden met de context waarbinnen geanalyseerd wordt. Een manier om dat te doen is om altijd vanuit een bedrijfsbreed perspectief delen \/ aspecten te detailleren.<\/p>\n
De vraag is wanneer een informatieanalyse af is. Belangrijk is om het doel \/ bedrijfsbelang voor ogen te houden. Wat belangrijk is hangt ook af van de gehanteerde c.q. te hanteren werkwijze \/ bedrijfsmiddelen. Het gaat om de uitvoeringsinformatie, d.w.z. de informatie die nodig is om de bedrijfsmiddelen dusdanig in te zetten dat de bedrijfsprocessen effici\u00ebnt worden uitgevoerd (en de bedrijfsdoelen worden bereikt). Dit betekent bijvoorbeeld dat de werking van bedrijfsmiddelen niet hoeft te worden gemodelleerd. Dit betekent ook dat zaken die door de uitvoerenden als vanzelfsprekend worden beschouwd, en die niet voor ICT-inzet in aanmerking komen, niet hoeven te worden meegenomen.<\/p>\n
De resultaten van de analyses die worden uitgevoerd moeten worden ge\u00efntegreerd. Het is handig om dit in de vorm van procesmodellen te doen. Er zijn hiervoor algemene notaties ontwikkeld. UML[1]<\/a> (en afgeleiden) is, met name in software-kringen, populair maar daarbuiten is BPMN[2]<\/a> de meest gebruikte. In zijn eenvoudige vorm staat de BPMN notatie dicht bij de weergave van bedrijfsprocessen in de vorm van stroomdiagrammen. De meer exacte \/ formele vorm van BPMN staat dichter bij de softwarematige codering.<\/p>\n Het voordeel van het gebruik van BPMN is dat het (althans in zijn eenvoudige vorm) redelijk aansluit bij het gebruik van stroomdiagrammen en dat eventuele wijzigingen sneller en goedkoper kunnen worden aangebracht dan wijzigingen van de software-(code). Een voordeel is ook dat een dergelijke weergave implementatie onafhankelijk is, d.w.z. niet gebonden aan een bepaalde (software)technologie. Voordelen van een dergelijke implementatie neutrale weergave zijn ook dat deze niet alleen toekomstbestendiger is (de huidige softwarecode is immers de Legacy[3]<\/a> code van de toekomst) maar dat ze ook een betere basis biedt voor documentatie. Een nadeel kan zijn dat de koppeling \/ interface tussen proces en middel pas later, bij het ontwerp c.q. de codering van de (gebruikers)interface, wordt gespecificeerd.<\/p>\n [1]<\/a> Unified Modeling Language.<\/p>\n